گمان مبر که به پايان رسيد کار مغان ........ هزار باده? ناخورده در رگ تاک است

امروز : دوشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۷ساعت : ۰۲:۳۸:۵۹
آخرین خبرها
خانه / آرشیو اخبار / روزنامه همدلی / همه می‌آییم، برای ایران، برای اصلاحات

همه می‌آییم، برای ایران، برای اصلاحات

آنچه می خوانید سرمقاله  روزنامه همدلی به قلم ولی الله شجاع پوریان است  که مورخ ۲۷ اردیبشت ۹۶ به چاپ رسیده است

انتخابات یکی از عاقلانه‌ترین و بهترین ابزار برای تحقق رای و خواست مردم است. اندیشمندان مختلف سیاسی و نظام‌های سیاسی متنوع دنیا نمونه‌های فراوانی از انقلاب، کودتا، تحریم، اغتشاش و… را برای حکمرانی مطلوب ارائه داده‌اند، اما هیچ‌کدام به اندازه اصلاحات تدریجی و توسعه سیاسی تاثیرگذار و نتیجه‌بخش نبوده است. پیشینه دموکراسی گرچه به قرن‌ها پیش و دوران افلاطون و ارسطو باز می‌گردد اما به‌عنوان یک نظام حکومتی از قرن هفدهم امکان بروز یافت و با تلاش ‌آزادی‌خواهان به عنوان یک گفتمان غالب در قرن‌های نوزدهم و بیستم تبدیل شد. دموکراسی چه از لحاظ محتوایی و چه شکلی انواع و اقسام مختلفی دارد، اما آنچه واضح است تداوم روند دموکراتیک در هر جامعه‌ای نیازمند مقاومت، صبر، شکیبایی و امید است. دموکراسی و سپردن حق اعمال نظر مردم در هیچ نظام سیاسی به راحتی فراهم نشده و دموکراسی‌های موفق دنیای امروز ممارست و مبارزه‌ای چند قرنی برای رسیدن به نقطه مطلوب برجای گذاشته‌اند.در ایران نیز مردم‌سالاری و توسعه سیاسی با انقلاب مشروطه به ادبیات سیاسی کشور و افکار عمومی تزریق شد. از آن روز تاکنون ایران در مسیر آزادی‌خواهی و دموکراسی قرار گرفته و گرچه با فراز و نشیب‌های فراوانی همراه بوده، اما امروز ایران در سطح منطقه نسبت به کشورهای همسایه از شاخص‌های دموکراتیک مطلوب‌تری بهره‌مند است. گرچه امروز نیز منتقدانی از برخی محدودیت‌ها و تنگ‌نظری‌ها گله دارند، اما تردیدی نیست عدم مشارکت در انتخابات هیچ سودی برای تقویت رویه‌های دموکراتیک ندارد و چه بسا تندروها در غیاب آرای خاموش، به عنوان یک دولت برآمده از روندی دموکراتیک اعمال حاکمیت کرده و توسعه سیاسی و اقتصادی را متوقف کنند. اگر در گذشته مشروطه‌خواهان و آزادی‌خواهان برای نیل به اهداف خویش از جان و مال خود می‌گذشتند، امروز ما با ثبت یک رای می‌توانیم به پیروزی اصلاحات و توسعه سیاسی و رفاه مردم کمک کنیم. کاش افرادی که در گوشه‌وکنار ژست روشنفکری می‌گیرند و با طرح این ادعا که رای دادن و رای ندادن ثمره‌ای ندارد، به این پرسش مهم پاسخ بدهند که اگر رای دادن نتیجه‌ای ندارد، رای ندادن چه مصایبی به دنبال دارد؟ در کدام جامعه دموکراتیک مردم و شهروندان مطالبات خود را با قهر استیفا کرده‌اند؟ نتیجه قهر مردم در انتخابات گذشته چه بوده و کدام نمونه موفق در دنیا وجود دارد که با تحریم انتخابات و قهر با صندوق‌های رای دستاورد قابل قبولی کسب کرده باشد؟ ما بر این باوریم جامعه و نظام سیاسی امروز ما خالی از ایراد و اشکال نیست. متاسفانه سوءاستفاده از حضور مردم نیز قابل کتمان نیست و چه بسا بخشی از ناامیدی موجود در میان تحول‌خواهان، نتیجه سوءاستفاده از مشارکت شهروندان در انتخابات‌ متعدد گذشته است، اما با این وجود هنوز هیچ راهی نیرومندتر و نتیجه بخش‌تر از حضور مردم در انتخابات و رای به نزدیک‌ترین تفکر به گفتمان مطلوب وجود ندارد و چنانچه تصمیمی جز این اتخاذ شود، نتیجه آن چیزی جز استیلای گفتمان رقیب و آن هم در فرآیندی شبه دموکراتیک نیست.این روزها بزرگ‌ترین رقیب روحانی، عدم مشارکت گسترده در انتخابات است. القای یاس و ناامیدی به جامعه با هدف کم رنگ‌تر کردن مشارکت مردم صورت می‌گیرد و افتادن در این دام مطلوب تندروها و اردوگاه رقیب است. اصلاحات تنها راه عملی برون‌رفت از شرایط موجود است و گذر از این مسیر نیز جز با صبر و شکیبایی و تحمل سختی‌ها و مرارت‌ها امکان‌پذیر نیست. برای تداوم مسیر اصلاحات در روز ۲۹اردیبهشت همه می‌آییم، برای ایران، برای اصلاحات.

درباره‌ی سردبیر

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

رفتن به بالا