گمان مبر که به پايان رسيد کار مغان ........ هزار باده? ناخورده در رگ تاک است

امروز : سه شنبه ۱ آبان ۱۳۹۷ساعت : ۱۳:۱۲:۴۸
آخرین خبرها
خانه / مقاله ها / روزنامه همدلی / استخراج «ایجاب» از دل رای سلبی مردم تهران

استخراج «ایجاب» از دل رای سلبی مردم تهران



آنچه می خوانید متن سرمقاله  روزنامه همدلی به قلم ولی الله شجاع پوریان است که مورخ ۱۹ اسفند ۹۴ به چاپ رسیده است.

هر انتخاباتی واجد پیام‌ها و نگره‌هایی است که رای‌دهندگان از طریق رای خویش و ازکانال صندوق‌های رای، به حاکمان خود منعکس و منتقل می‌کنند. هم آرای ایجابی و هم آرای سلبی و به تعبیری بیشترین و کمترین آرا، پیام و مفهومی دارد که از منظر جامعه‌شناسی می‌تواند ضربان نبض و قلب جامعه و مردم را نشان دهد.
نخستین و فوری‌ترین پیام انتخابات هفتم اسفند ۹۴، ثبات افکارعمومی و تاکید و ابرام دوباره بر خواست‌های آنان در انتخابات ۹۲ ریاست جمهوری بوده است. از این زاویه گرایش مردم به انتخاب نمایندگانی که گرایش اصلاح‌طلبی و حمایت از دولت دارند، به معنای اراده بازگشت‌ناپذیر آنان از خواست‌های قبلی و بازتاب مطالبات و ایده‌هایی است که در خرداد ۹۲ توسط دکتر روحانی مطرح شد و به تایید آنان رسید.
مردم با رای بالای خود به لیست امید در تهران، نشان دادند که از دیدگاه خود نسبت به آقای روحانی عقب‌نشینی نکرده‌ و خواهان تداوم آن شیوه و منش از حکومت‌داری هستند که در شعارها و عملکرد رئیس‌جمهوری انعکاس یافته است.
از سویی پیام این انتخابات، بطلان فرضیه‌ای است که انتخاب روحانی را یک اتفاق می‌دانست. فرضیه کسانی که معتقد بودند رای مردم، معلول فریفته شدن آن‌ها و جنگ روانی و شبهه‌افکنی‌ها و فضای مصنوعی زمان انتخابات است و از همین‌رو با رد صلاحیت‌های گسترده در پی آن بوده‌اند که به زعم خود، زمینه انتخاب نادرست را از مردم بگیرند و شرایطی را فراهم آورند که درهر صورت مردم دست به انتخاب مطمئن بزنند.
نتیجه‌ای که مردم در این انتخابات رقم زدند، حربه رد صلاحیت را برای همیشه در جمهوری اسلامی کُند و بلاموضوع کرده است.
همچنین نتیجه این انتخابات، بیان‌گرعمق بصیرت و ژرفای فهم مردم است. مردم بر خلاف آن‌چه از سال ۸۸ تاکنون، از تریبون‌ها و محافل رسمی و مذهبی، تبلیغ و ترویج می‌شد، ‌خود با تحلیل و شناخت عمیق و آگاهانه، دست به انتخاب زده‌اند و به تعبیری دنباله‌روی مقلدانه نکرده‌اند و این بیداری و بصیرت و بلوغ سیاسی مردم، پدیده میمون و مبارکی است که در جای خود بهترین پشتوانه عملی پیاده شدن مطالبات آنان خواهد بود.
ازنکات آموزنده دیگر این انتخابات، جهت‌گیری سیاسی آرای مردم بر اساس هدایت و حمایت تشکل‌های سیاسی بوده است.
می‌دانیم یکی از مشکلات اساسی نظام انتخاباتی جامعه ایران که البته محصول نوپایی جامعه مدنی و پیشینه احزاب سیاسی است، ورود افراد با عناوین مستقل وغیرحزب است که پس از پیروزی نیز نسبت به وعده‌های خود پایبند نیستند.
در هفتم اسفند، رفتار انتخاباتی مردم تهران بر اساس سازوکار فعالیت تشکل‌های سیاسی، فعالان و احزاب کشور رقم خورده است و غالب منتخبان متعلق به لیست‌های انتخاباتی بوده‌اند و این علامت مثبت و آشکاری است که امروز در عرصه سیاسی بر خلاف گذشته رقابت از سطح تاثیر فردی و انفرادی گذر کرده و میدان تاثیرگذاری به احزاب و تشکل‌های سیاسی منتقل شده است و این نشان از نهادینه شدن فرهنگ تحزب در کشور دارد.
نکته دیگری که نباید به سادگی از آن گذشت، واکنش مردم به بی‌اخلاقی‌ها و بداخلاقی‌هایی است که در سالیان اخیر توسط گروهی است که اخلاق و فرهنگ مردم را نشانه رفته است. 
ایران، کشوری است که با تمدن چندهزار ساله و با فرهنگی غنی که پیوسته در بستر تاریخ، مشاهیر و مفاخر فرهنگی و علمای بزرگی را به جامعه بشری عرضه کرده است؛ همچنین از بزرگان و حکمرانانی مثال‌زدنی در عدالت و اخلاق برخوردار بوده است. تنزل جایگاه و اخلاق مدیران در سال‌های اخیر، نفی، تخریب و تخطئه‌ بی‌امان مخالفان، مردم را به ستوه آورده و با انتخاب خویش، همه ادعاها و یاوه‌هایی که سکه رایج این سال‌ها را به محاق کسادی وبی‌رونقی برده است. از این‌رو اگرچه در نگاه اول رای مردم تهران، سلبی به نظر می‌رسد، اما از دل این رای می‌توان جریانی «ایجابی» هم مشاهده کرد که نشان می‌دهد مردم تنها نگفتند که چه چیز «نمی‌خواهند» بلکه فریاد هم زدند که چه چیزی «می‌خواهند.»

درباره‌ی سردبیر

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

رفتن به بالا